Narodowe Archiwum Cyfrowe umieściło ostatnio na swoim fejsbukowym profilu kilka „starych” zdjęć polskich hoteli. Zainteresowany  zgłębiłem temat i odnalazłem ich dużo większą kolekcję.
Lubię historię. Lubię klimat dawnych lat, który został uchwycony w obiektywie aparatu, by ocalić wspomnienia od zapomnienia.
Zebrane zdjęcia prezentują obiekty hotelowe te bardziej i mniej znane, które wciąż działają i które nie przetrwały zdarzeń historii. Fotografie przedstawiają życie miast, ludzi, architekturę, styl wnętrz.
Zobaczcie sami.

 

Hotel Polonia Palace w Warszawie 

Hotel Polonia Palace w Warszawie mieści się w kamienicy zbudowanej w latach 1909-1913 w stylu paryskiej Ecole Beaux Arts według projektu Juliusza Nagórskiego. Zatrzymywała się tutaj głównie międzynarodowa arystokracja, znane osobistości m.in. gen. Dwight Eisenhower, czy gen. Charles de Gaulle. W latach 20. był areną wielu spektakularnych bankietów. W latach 1945-51 mieściło się w nim 19 przedstawicielstw dyplomatycznych, m.in. Finlandii, Rumunii, Stanów Zjednoczonych, Szwecji, Wielkiej Brytanii oraz Czechosłowacji. Budynek ocalał w czasie wojny i hotel wznowił działalność w kwietniu 1945 r. Obecnie jest to czterogwiazdkowy hotel zarządzany przez Hotele Warszawskie „Syrena”.


rok 1930


rok 1920 – Sala Ludwikowska 


rok 1913


rok 1940


rok 1945 – chłopiec sprzedający papierosy pod wejściem do hotelu, na drzwiach kartka z napisem _Gabinet Kosmetyczny czynny

 

Hotel MDM w Warszawie 

Hotel MDM został wybudowany w 1952 roku, jako część kompleksu budynków wokół Placu Konstytucji. Plac Konstytucji był centralnym elementem wielkiego socrealistycznego założenia urbanistycznego – Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej (MDM). Hotel MDM był pierwszym od nowa wybudowanym hotelem w Warszawie po wojnie. Trzygwiazdkowy obiekt należy do spółki Hotele Warszawskie „Syrena”.


rok 1973

 

Hotel Warszawa w Warszawie 

Ikoniczny budynek hotelu Warszawa pierwotnie nosił nazwę Prudential i pełnił funkcję biurową. Wybudowany w latach 1931-1934 w stylu art déco, jako siedziba angielskiego „Towarzystwa Ubezpieczeń Prudential” (Przezorność). W momencie powstania był pierwszym w Polsce i drugim w Europie drapaczem chmur (66 metrów). Do budowy użyto 2 miliony cegieł pustakowych, 2 tysiące ton cementu, 1500 ton stali. Dzięki solidnej stalowej konstrukcji przetrwał bombardowanie stolicy w czasie wojny. Budynek został odbudowany w socrealistycznym stylu i otrzymał nową funkcję. W roku 1954 otwarto w nim Hotel Warszawa. Obecnie działa jako pięciogwiazdkowy hotel należący do grupy Likus. 


rok 1932


rok 1934


rok 1935 – Prudential po lewej, zwróćcie uwagę na dawny gmach Poczty Głównej po prawej


rok 1945


rok 1967


rok 1960


rok 1960


rok 1955

rok 1955

 

Hotel Grand w Warszawie 

Hotel Grand został wybudowany w 1957 roku przy ulicy Kruczej, jako integralna część planowanej dzielnicy rządowej. Pierwotnie nosił nazwę Grand Hotel Orbis i był przeznaczony dla gości odwiedzających pobliskie ministerstwa. Posiadał 416 pokoi o standardzie trzygwiazdkowym. Budynek został zaprojektowany w stylu socrealizmu. Jego wnętrze zdobiły meble nawiązujące do stylu abstrakcjonisty Joana Miró. Na jedenastym piętrze znajdowała się restauracja Olimp, gdzie bawiła się śmietanka towarzyska stolicy. Obecnie to czterogwiazdkowy Hotel Mercure Warszawa Grand wciąż zarządzany przez grupę hotelową Orbis.


1960


rok 1960


rok 1960

 

Hotel Bristol w Warszawie 

Jeden z najbardziej znanych polskich hoteli. Otwarty w 1901 roku. Jego współwłaścicielem był Ignacy Jan Paderewski. Ta secesyjna perła stylu urzeka neorenesansową fasadą i pięknymi wnętrzami z elementami Art Deco. Hotel był wielokrotnie siedzibą szeregu przedstawicielstw dyplomatycznych, m.in. Włoch, Hiszpanii, Meksyku, Kanady, Turcji. Gościli w nim m.in. noblistka Maria Skłodowska-Curie, Pablo Picasso, Marlena Dietrich, Sophia Loren, Placido Domingo, Artur Rubinstein, John Kennedy z małżonką, brytyjska królowa Elżbieta II. Jan Kiepura, najsłynniejszy polski tenor, śpiewał z hotelowego balkonu. W czasie II wojny światowej w budynku mieścił się szpital. Hotel przetrwał bombardowanie Warszawy i wznowił swoją działalność w 1945 r. Obecnie hotel Bristol działa pod marką Luxury Collection.


rok 1910


rok 1905 – hol główny 


rok 1902 – Apartament Paderewski


rok 1962


rok 1962

 

Hotel Europejski w Warszawie 

Hotel Europejski otwarty został 1 stycznia 1857 roku jako elitarne miejsce pobytu i towarzyskich spotkań Warszawiaków, ludzi polityki, biznesu, kultury i sztuki. W znajdującej się w hotelu pracowni malarskiej tworzyli Józef Chełmoński, Adam Chmielewski i Stanisław Witkiewicz, a swoją siedzibę miał także salon sztuki Aleksandra Krywulta. Hotel wciąż kojarzy się ze sztuką. Po ponownym otwarciu w 2018 roku, już jako hotel Raffles Europejski, zgromadził  około 400 prac współczesnej sztuki 20. i 21. wieku autorstwa polskich artystów. Chyba najsłynniejszymi gośćmi hotelu był zespół The Rolling Stones, który nocował w nim dwukrotnie.


rok 1925


rok 1875 – dawna cukiernia Lourse 

rok 1920


rok 1962


rok 1962

 

Hotel Forum w Warszawie

To był pierwszy tak wysoki budynek w ścisłym centrum Warszawy oprócz Pałacu Kultury i Nauki. Ma dach na poziomie blisko 100 m. Hotel Forum (dziś Novotel Centrum) z charakterystyczną rdzawą elewacją został otwarty w 1974 roku. Wśród gości, którzy tu nocowali, byli m.in. członkowie grupy ABBA. Forum zapoczątkował przełom w polskim hotelarstwie. Najnowocześniejszy, największy, 752 pokoje, które mogły przyjąć 1386 gości, 800-osobowa załoga, klimatyzacja, restauracja Soplica, kawiarnia, koktajlbar, sala bankietowa na 1000 osób. Wrażenie robiły mięsiste ręczniki frotté z ogromnym napisem FORUM, który miał zmniejszać skalę przywłaszczania ich sobie przez gości i ich wtórny obrót na bazarach. W 2000 roku odbyłem w nim praktyki zawodowe jako uczeń Technikum Hotelarskiego.


rok 1975

 

Hotel Victoria w Warszawie

„Victoria hotel, hotel twoich snów, tutaj, jak w telewizorze, masz niebo i stereo raj…” – śpiewał w latach 80. zespół Kombi. W najbardziej luksusowym warszawskim hotelu gierkowskiej dekady, w serialu „07 zgłoś się” łapał gangsterów porucznik Borewicz, jednocześnie podrywając w barze piękne dziewczyny. Powiew nowoczesności w epoce PRL. Victoria była w tym czasie w stolicy prawdziwym oknem na świat. Gościła królów, prezydentów, czy zagraniczne gwiazdy kina i estrady. Marzeniem warszawiaków była możliwość zrobienia zakupów w tutejszym „Peweksie”. Choć Victoria pozostała w nazwie hotelu, to sam charakterystyczny neon niestety został usunięty. Szkoda, bo to element pewnego dziedzictwa polskiego hotelarstwa. Obecnie działa pod marką Sofitel.


rok 1975


rok 1976 – jeden z apartamentów

 

Hotel Grand w Sopocie 

Grand Hotel zbudowany został w stylu secesyjnym, w latach 1924-1927, z przeznaczeniem głównie dla gości pobliskiego kasyna gry Spielklub Zoppot, stąd i nawiązująca do niego ówczesna nazwa obiektu – Kasino Hotel. Był to najdroższy, najbardziej luksusowy i wytworny hotel w Sopocie, jak i w całym Wolnym Mieście Gdańsku. Hotel uroczyście otwarto w 1927 roku. Grand może poszczycić się takimi sławnymi gośćmi jak: Charles de Gaulle (jego nazwiskiem nazwano apartament prezydencki), Josephine Baker, Marlene Dietrich, Omar Sharif, Fidel Castro, Książę Albert z Monaco, Charles Aznavour, Greta Garbo, Władimir Putin, Ignacy Mościcki. Od 2006 roku hotel działa pod marką Sofitel. Mimo iż przeszedł remont, styl wnętrz niestety jest daleki od dawnego klimatu i bogatej historii obiektu.


rok 1928


rok 1927


rok 1930 – przed hotelem od strony plaży odbywały się dancingi

 

Hotel Grand w Łodzi

Hotel Grand, położony przy popularnej ulicy Piotrkowskiej, został otwarty w 1887 roku. Na początku hotel dysponował 45 pokojami, z których tylko apartamenty miały łazienki. W 1906 zainstalowano oświetlenie elektryczne. Na dziedzińcu urządzono ogród. W 1911 roku nowy właściciel postanowił rozbudować hotel do 150 pokoi. Każdy pokój wyposażono w instalację sanitarną z dopływem zimnej i ciepłej wody. Hotel dysponował siecią telefoniczną. W pokojach hotelowych były urządzenia sygnalizacyjne do wzywania służby hotelowej, które za pośrednictwem kolorowych lampek informowały o numerze pokoju oczekującego obsługi. Na piętrach zostały zaaranżowane pokoje kelnerskie z szafami do elektrycznego podgrzewania posiłków, połączone z kuchnią windami kelnerskimi i łącznością telefoniczną. W 1908 roku otwarto w hotelu kino, które funkcjonowało do końca lat trzydziestych. Po roku 1945 hotel poddawany był kolejnym remontom, podczas których elewacja utraciła swój pierwotny wygląd. Obecnym właścicielem jest grupa Likus. W 2019 roku hotel został zamknięty i przechodzi remont.


rok 1896


rok 1935


rok 1898 – sala balowa 


rok 1900


rok 1932

 

Hotel Polonia w Poznaniu

Budynek wybudowano w 1929r. wg projektu Jerzego Tuszowskiego na Powszechną Wystawę Krajową. Narożnik ulic Grunwaldzkiej i Stolarskiej zaakcentowano potężnym portykiem z czterema kolumnami jońskimi. Dziedziniec był zadaszony. Wystrój wnętrza zaaranżowano w stylu art deco. Hotel Polonia funkcjonował przez 13 miesięcy i był w owym czasie największym hotelem w Polsce pod względem liczby łóżek (603) w 362 pokojach. Projekt wykonano tak, żeby hotel po zakończeniu wystawy łatwo było przebudować na mieszkania z kuchniami i łazienkami. Od czasu zakończenia wojny budynek pełni rolę szpitala.


rok 1929

 

Hotel Pod Orłem w Bydgoszczy 

W 1893 właściciel pierwotnej nieruchomości Emil Bernhardt, zlecił wykonanie projektu hotelu z prawdziwego zdarzenia znanemu bydgoskiemu budowniczemu Józefowi Święcickiemu. Ten zaprojektował monumentalny, bogato dekorowany gmach, nad którym rozpościerała skrzydła ogromna rzeźba orła. Święcicki wzorował się na podobnych projektach w Berlinie i Monachium. Było to jego największe dotychczas dzieło architektoniczne. Obiekt zbudowano w latach 1894-1896. Budynek stał się największym i najnowocześniejszym hotelem w Bydgoszczy, olśniewającym podróżnych bogactwem fasady i reprezentacyjnych wnętrz. Od początku w budynku zamontowano elektryczne oświetlenie, ogrzewanie parowe i hydrauliczną windę. We wnętrzach zachowały się elementy secesyjnego wyposażenia, wisząca stalowa klatka schodowa ze złoconymi poręczami, kolorowe witraże, klamki i kute poręcze w hallu. Obecnie obiekt działa w kategorii czterogwiazdkowej jako hotel Focus Premium Pod Orłem. Mam nadzieję, że wnętrza przejdą kiedyś odnowę godną jego historii.


rok 1915


rok 1911

 

Grand Hotel Lublinianka w Lublinie

Budynek obecnego Grand Hotelu Lublinianka wzniesiony został jako Kasa Przemysłowców Lubelskich w latach 1899 – 1900 według projektu Gustawa Landau. Dziś jest to gmach w stylu eklektycznym. Możemy tam zauważyć barokową kopułę i klasycystyczną kolumnadę. Na szczycie gmachu zbudowana jest attyka w stylu neorenesansowym. W okresie międzywojennym na parterze znajdowała się cukiernia oraz sklep delikatesowy. W czasie II wojny światowej utworzono w nim Dom Niemiecki (Deutsches Haus). Po wojnie budynek zyskał funkcję hotelową. Grand Hotel Lublinianka jest obiektem czterogwiazdkowym, zarządzanym przez markę IBB.


rok 1910


rok 1980

 

Hotel Grand w Krakowie 

Hotel Grand został otwarty w 1886 roku. Wcześniej budynek pełnił funkcję miejskiej rezydencji księcia Aleksandra i Marceliny Czartoryskich. W tutejszej restauracji jako kelner pracował w młodości Henryk Worcell, który swoje wrażenia opisał w wydanej w 1936 znanej powieści „Zaklęte rewiry”.


rok 1930 – zwróćcie uwagę na napis Wedel na budynku, już wtedy marka cukiernicza współpracowała z hotelami 


rok 1932


rok 1927 


rok 1930


jeden z pokoi ogrzewany piecami kaflowymi, z umywalką w pokoju

 

Hotel Royal w Krakowie

Hotel Royal został otwarty w 1898 roku. Położony jest w sercu Starego Miasta w otoczeniu krakowskich Plant, 100 metrów od Zamku na Wawelu. W latach świetności gościł wiele znamienitych osobistości, głowy państw.  Trzygwiazdkowy obecnie hotel Royal należy do państwowej spółki AMW Hotele. Obiekt ma zostać poddany renowacji i przekształcony w 5-gwiazdkowy hotel marki Le Meridien. Ta majestatyczna budowla absolutnie na to zasługuje.


rok 1916

 

Hotel Polonia w Krakowie

Budynek przy ulicy Basztowej róg Pawiej wzniesiony został w 1887 roku w stylu neorenesansowym. W latach 1909-1913 gmach zaadaptowano na hotel pod nazwą Belvedere. Od 1917 roku po rozbudowie hotel nosi obecną nazwę –  Polonia. Przed wojną był jednym z największych krakowskich hoteli, jako nieliczny zapewniał bieżącą ciepłą i zimną wodę. Podczas II wojny światowej budynek przeznaczono na hotel dla oficerów niemieckich. Obecnie to trzygwiazdkowy hotel z 62 pokojami.


rok 1914


rok 1926

 

Hotel Pod Różą w Krakowie

Uznawany jest za najstarszy hotel w Polsce. Dzieje kamienicy przy ul. Floriańskiej sięgają 14. wieku. W 1807 działającą tu oberżę przekształcono w Hotel de Russie. W 1864 zmieniono nazwę obiektu na Hotel Pod Różą. Nad wejściem można przeczytać sentencję łacińską, która po polsku brzmi: niech dom ten przetrwa tak odległe lata, dopóki mrówka morza nie wypije, a żółw całego nie obierzy świata. W hotelu gościł m.in. car Rosji Aleksander I i pisarz Honore de Balzac. Obecnie to czterogwiazdkowy hotel, którego właścicielem jest grupa Likus. Hotel z taką historią i lokalizacją zasługuje na dużo wyższy standard.


rok 1897


rok 1930


rok 1968

 

Hotel Francuski w Krakowie 

W 1910 roku znany w Krakowie kamienicznik Aleksander Ritterman przekształcił budynek u zbiegu ulic św. Jana i Pijarskiej w ekskluzywny hotel. Nazwa „Francuski” akcentowała najwyższy poziom świadczonych usług. Zarówno przed wojną, jak i po wojnie hotel był jednym z centralnych miejsc życia kulturalnego w mieście. W kawiarni hotelowej spotykali się ludzie ze świata sztuki, polityki i nauki. Koncertował tu Jan Kiepura, swoje literackie przedsięwzięcia planował Bolesław Prus, a do występów przygotowywał się Artur Rubinstein. W 1919 roku w Hotelu Francuskim zawiązał się Polski Komitet Olimpijski. Obecny właściciel budynku posiada także sąsiednią kamienicę przy Jana 15, w której powstaje hotel H15 Jana, oraz hotel H15 w Warszawie. Hotel Francuski ma zostać poddany renowacji i zyskać wyższy standard. 


rok 1918


rok 1962

 

Hotel Saski w Krakowie

Hotel Saski powstał z połączenia w latach dwudziestych 19. wieku oberży „Pod Królem Węgierskim”  z trzema sąsiednimi kamienicami przy ulicy Sławkowskiej. Pierwszym właścicielem hotelu był Maciej Knotz. Hotel obecną nazwę otrzymał w drugiej połowie 19. wieku od znajdującej się od strony ul. św. Jana Sali Saskiej, w której organizowano koncerty i bale. W hotelu gościli m.in. Franciszek Liszt, Johannes Brahms, Artur Rubinstein, Stefan Żeromski i Ignacy Jan Paderewski. Hotel jest obecnie zamknięty na czas remontu i ma zostać otwarty pod marką Curio Collection by Hilton. 


rok 1914


rok 1920

 

Hotel Monopol w Katowicach 

Początki hotelu sięgają 19. wieku, kiedy w tym miejscu działała kawiarnia „Cafe Central”. Hotel został otwarty w 1902 roku. Hotel Monopol od samego początku był hotelem wysokiej klasy. Na wystawie hoteli w 1904 roku dostał medal. Hotel miał wtedy około 100 pokoi. Lata największej świetności przypadają na międzywojnie. W budynku od strony ulicy Dworcowej na parterze znajdował się fryzjer, kawiarnia oraz recepcja, natomiast na rogu Dworcowej i Dyrekcyjnej znajdowało się biuro podróży Orbis. Przy ulicy Dyrekcyjnej w budynku mieściły się również restauracja i loteria „Kaftal”. Hotel Monopol znajdował się naprzeciwko dworca PKP, dzięki czemu obsługiwał wiele osób z zagranicy, bowiem dworzec w Katowicach przyjmował pociągi z Polski, jak i Niemiec, Czechosłowacji czy dzisiejszej Austrii. W hotelu gościło wiele osobistości, m.in: Jan Kiepura podczas ślubu z Marthą Eggerth, Karol Szymanowski, Tadeusz Boy-Żeleński, Artur Rubinstein, Eugeniusz Bodo. W czasie II wojny światowej hotelem zarządzali Niemcy. Dziś to pięciogwiazdkowy hotel należący do grupy Likus. 


rok 1914


rok 1940


rok 1960

 

Hotel Silesia w Katowicach

Hotel Silesia został otwarty w 1971 roku i zarządzany przez grupę hotelową Orbis. Budynek stanął w miejscu Hali Mięsnej z 1911 r. W chwili powstania był czwartym polskim hotelem kategorii „LUX”, najbardziej reprezentacyjnym i największym budynkiem hotelowym w województwie katowickim. W 1971 r. otrzymał nagrodę Ministerstwa Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych III stopnia. Miał 262 miejsca noclegowe, trzy sale konferencyjne, restaurację dla 180 osób, kawiarnię, bar nocny, sklep „Desy” oraz liczne punkty usługowe.  Budynek został wyburzony w 2019 roku, a w jego miejscu ma powstać trzygwiazdkowy hotel marki Moxy.


rok 1972

 

Hotel Monopol we Wrocławiu

Hotel Monopol został wybudowany w 1892 w stylu Art Nouveau.  Zachodnie skrzydło obiektu stanowiła część hotelowa, natomiast we wschodniej części (od Świdnickiej) funkcjonował dom handlowy (Kaufhaus Rudolf Mosse). Posiadał 69 pokoi i według ówczesnych standardów zaliczał się do hoteli luksusowych. Portyk wejściowy dobudowano specjalnie na okazję przemowy Adolfa Hitlera w 1938 roku. W hotelu gościł m.in.  Picasso. Hotel po wojnie stał się własnością grupy hotelowej Orbis. We wnętrzach kręcono sceny do kilku znanych polskich filmów, m.in. „Popiół i diament” Andrzeja Wajdy z 1958 (w hotelu toczy się większość akcji filmu, wraz ze słynnymi scenami z podpalaniem kieliszków ze spirytusem i polonezem o poranku, które to miały miejsce w hotelowej restauracji), „Lalka” Hasa z 1968, „Konsul” Mirosława Borka z Fronczewskim w roli głównej z 1989, a także sceny z serialu „Stawka większa niż życie”. Dziś to pięciogwiazdkowy hotel należący do grupy Likus.


rok 1895


rok 1906 – cześć budynku hotelu po lewej


rok 1907 – cześć budynku hotelu po lewej


rok 1920


rok 1938


rok 1938 – z balkonu hotelu przemawia Adolf Hitler 


rok 1910 – hol wejściowy 


rok 1920 – hol wejściowy 


rok 1911


rok 1930


rok 1962

 

Hotel Ritz w Białymstoku

Hotel Ritz był jedną z najbardziej reprezentacyjnych budowli przedwojennego Białegostoku. Mieścił się w samym centrum miasta, na rogu ulic Niemieckiej i Instytuckiej (obecnie ul. Kilińskiego i Pałacowej), pomiędzy pałacem Branickich, a pałacykiem gościnnym. W założeniu gmach hotelu miał nawiązywać swoim wyglądem do secesji, w efekcie powstał jednak budynek neobarokowy z elementami eklektyzmu. Inwestorem hotelu było Towarzystwo Akcyjne Ritz. Hotel został otwarty w lipcu 1913 roku. Dysponował 50 pokojami wyposażonymi w bieżącą ciepłą i zimną wodę, telefony, centralne ogrzewanie i drewniane windy (pierwsze w mieście). Na ścianach wisiały reprodukcje obrazów znanych malarzy, oświetlenie zapewniały ciężkie, mosiężne lampy. Zlokalizowane na pierwszym i drugim piętrze apartamenty posiadały balkony oraz własne łazienki. W hotelu Ritz gościł Józef Piłsudski, Pola Negri, Marszałek Edward Rydz-Śmigły. W 1944 roku wycofujące się z miasta wojska niemieckie podpaliły hotel, którego już nie odbudowano.


rok 1913

 

Hotel Stamary w Zakopanem

Wybudowany w latach 1903-04, jako Hotel-Pension „Stamary” (a nie Stamara), dla dawnej śpiewaczki operowej Marii Budziszewskiej-Stamary wg projektu architekta Eugeniusza Wesołowskiego przy ówczesnej ul. Marszałkowskiej. Otwarty w maju 1905 r., przebudowywany w latach 1912 i 1922. Hotel działa do dziś jako czterogwiazdkowy Grand Hotel Stamary.


rok 1905

 

Hotel Bristol w Zakopanem 

Hotel Bristol został wybudowany w 1921 roku z inicjatywy Mariana Jamontta. Był jedną z luksusowych wizytówek Zakopanego. Nazwą nawiązywał do warszawskiego hotelu Bristol. Oferował 130 miejsc noclegowych dla zjeżdżającej tu elity tak polskiej, jak i zagranicznej oraz uczestników sportowych zmagań. Odbywały się tu wystawne bale, spotkania i dancingi. Znajdowała się tu także biblioteka. Po 1945 r. został upaństwowiony, służył jako ośrodek Funduszu Wczasów Pracowniczych. Od lat obiekt jest zamknięty i popada w ruinę. Miał tu powstać hotel marki Four Points by Sheraton.


rok 1920


rok 1930


rok 1930


rok 1932


rok 1935 – auto z przewodnikiem do Morskiego Oka

 

Hotel Pod Orłem w Bielsko -Białej

Neobarokowo–klasycystyczny czteropiętrowy gmach powstał w 1904 r. w miejscu dawnego zajazdu i początkowo nosił nazwę Pod Czarnym Orłem, nawiązując do dwugłowego czarnego orła Habsburgów, choć orzeł wieńczący fasadę budynku jest jednogłowy. Budowę sfinansował bialski fabrykant, właściciel fabryki wódek i likierów – Jakub Gross. Jego wnętrze i fasada pokryte są urozmaiconymi neobarokowymi ozdobami w postaci jońskich pilastrów, medalionów z orłami, lwich pysków i wazonów oraz stylizowanym orłem i puttami u szczytu. Wewnątrz zachowany jest secesyjny wystrój westybułu i klatki schodowej z windą oraz Sala Redutowa na I piętrze o powierzchni 709 m², w stylu neorenesansowym z pięknymi plafonami na suficie, żeliwnymi arkadami i balkonami oraz bogatą dekoracją sztukatorską. Hotel cieszył się niegdyś dużą sławą, zatrzymywało się w nim wiele znanych osób, m.in. ostatni cesarz Austro-Węgier Karol I Habsburg z małżonką Zytą Burbon-Parmeńską oraz Józef Piłsudski jako dowódca I Brygady Legionów Polskich. Od początku hotel był centrum życia kulturalnego i towarzyskiego Białej. W 1938 r. w restauracji Hotelu Pod Orłem bialscy taksówkarze schwytali słynnego śląskiego bandytę Nikifora Maruszeczko. Obecnie budynek pełni funkcję biurowca i pasażu handlowego „Pod Orłem”.


rok 1907


rok 1911

 

Noma Residence – Zameczek Myśliwski Promnice 

Inicjatorem budowy rezydencji myśliwskiej był hrabia Jan Henryk XI Hochberg, książę Pszczyński. W 1861 r. za sprawą architekta Olivera Pavelta powstaje zameczek w stylu neogotyku angielskiego. Sześć lat później po jednym z polowań zameczek spłonął. Dosyć szybko, bo w 1868 r. został odbudowany i wkomponowany w leśny pejzaż.
Zameczek wybudowano z myślą o najznakomitszych gościach zapraszanych na polowania w Puszczy Pszczyńskiej.
Promnice odwiedzali m. in. Wilhelm I Friedrich Ludwig von Hohenzollern – król Prus i Wilhelm II – cesarz Niemiec.
Leśną rezydencję w Promnicach upodobała sobie także żona Jana Henryka XV – Maria Teresa Cornwalis West (księżna Daisy).
Do 2018 roku zameczek funkcjonował jako hotel Noma Residence. Obecnie mieści się w nim muzeum.


rok 1920


rok 1920


rok 1908, wizyta cesarza Wilhelma II


litografia rok 1867

Źródło fotografii: fotopolska.eu

Komentarze

komentarzy